Albums uit 1991

Advertisements

Queen remastered : guaranteed to blow your mind

Queen, de enige constante aan de top van mijn favorieten gedurende mijn muzikale leven, bestaat dit jaar 40 jaar. Voor deze gelegenheid hebben ze hun hele catalogus geremastered. Een gouden zet van Universal Music om Queen vorig jaar binnen te halen, nadat de groep bijna 40 jaar bij EMI had doorgebracht.

Vrijdag konden we alvast de eerste 5 platen in de winkelrekken terugvinden. Queen, Queen II, Sheer Heart Attack, A Night At The Opera en A Day At The Races. Dit is Queen nog voor ze cultliedjes als We Will Rock You of We Are The Champions op de wereld loslieten. Buiten de hits die we op Greatest Hits I en II vinden kende ik niet zoveel uit hun beginjaren. Het was ook voor mij een ontdekkingsreis doorheen de platen die van Queen ten tijde van de release van A Night At The Opera en de single Bohemian Rhapsody de grootste groep ter wereld maakte.

De albums bewijzen dat Queen veel meer is dan Bohemian Rhapsody alleen. A Night At The Opera is een van de beste albums ooit gemaakt en Queen deinsde er niet voor terug om een vleugje metal (Stone Cold Crazy) of vaudeville (Bring Back That Leroy Brown) in hun platen te steken. Samen met de gitaar van Brian May, die met zijn Red Special haast een orkest op zijn eigen was, maakte Queen iets unieks. ‘The People’s Band’ groeide later uit tot de succesvolste groep aller tijden in de Britse muzieklijsten, en dat wil wat zeggen.

1973

Quintessential Song : Keep Yourself Alive

7,5/10

 

 

 

1974

Quintessential Song : Seven Seas Of Rhye

7,5/10

 

 

 

1974

Quintessential Song : Killer Queen

8,0/10

 

 

 

1975

Quintessential Song : Bohemian Rhapsody

9,0/10

 

 

 

1976

Quintessential Song : Somebody To Love

7,5/10

23 dagen later

23 dagen geleden, 24 op de dag van het verschijnen van dit artikel, speelde ik voor het laatst op de Playstation 3 het welbekende spelletje Gran Turismo 5. Een dag later had ik gewoon geen tijd om te spelen, het was nl. de Tijdloze 100 van Studio Brussel. “Eens zien hoe lang ik deze hiatus kan aanhouden”, dacht ik bij mezelf. Misschien begin ik terug in februari?

23 dagen later besloot ik echter dat ik al een tijdje mijn punt had gemaakt. “This game driving me insane?”. Gran Turismo 5 werd schijnbaar moeiteloos aan de kant geschoven voor het andere vertier van deze wereld. Wekenlang zou ik een onoverbrugbare achterstand oplopen tegenover mijn tegenstanders werd gezegd. Niets is minder maar. Met een spelvoortgang van 53% sta ik nog steeds mooi op kop.

Met een reeks overwinningen in de Polyphony Cup na 23 dagen inactiviteit bewees ik dat ik niets van mijn rijderstalent kwijt was en in B-Spec steeg ik van level 3 ┬ánaar 4. “It’s so easy, when you know the rules. All we have to do is play the game”